Diva

Diva doet haar naam eer aan. Een kroelkont is het niet, maar stiekem geniet ze wel van aandacht — al zal ze dat nooit openlijk toegeven. Haar stal is haar domein.

Vanaf haar zesde maand is ze bij mij. Ze was extreem angstig en er was geen land met haar te bezeilen. Daarom heb ik haar altijd aan huis gehouden en enorm veel met haar gewerkt vanaf de grond. Het zadelmak maken was geen pretje: ze gooide je er niet af, ze smeet je eraf. En dan keek ze op je neer alsof ze zei: zo, dat is jouw plek. Haar respect en vertrouwen heb ik echt moeten verdienen.

Daar is nu niets meer van te merken. Ze is stabiel, geen merrie-merrie, en wat je haar vraagt doet ze. Prachtig bergopwaarts gebouwd, altijd naar de hand toe, stil in de aanleuning.

Zij is mijn droompaard. En ze is de moeder van Jahzara en Odito.